Menu:

MÓDLMY SIĘ:

Akt zawierzenia

Bożemu Miłosierdziu

Boże, Ojcze miłosierny,
który objawiłeś swoją miłość
w Twoim Synu Jezusie Chrystusie,
i wylałeś ją na nas w Duchu Świętym, Pocieszycielu,
Tobie zawierzamy dziś losy świata i każdego człowieka.
Pochyl się nad nami grzesznymi,
ulecz naszą słabość,
przezwycięż wszelkie zło,
pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi
doświadczyć Twojego miłosierdzia,
aby w Tobie, trójjedyny Boże,
zawsze odnajdywali źródło nadziei.
Ojcze przedwieczny,
dla bolesnej męki i zmartwychwstania Twojego Syna,
miej miłosierdzie dla nas i całego świata!
Amen.
Jan Paweł II, Kraków-Łagiewniki, 17.08.2002

FACEBOOK:

PROGRAM UE:

dfhgrhgrsegwae

„Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów wiejskich:

Europa inwestująca w obszary wiejskie.”

Operacja pt. Wykonanie konserwacji zabytkowych organów w kościele M.B. Nieustającej Pomocy w Węglówce, której celem jest zachowanie dziedzictwa kulturowego poprzez remont zabytkowych organów

współfinansowana  jest ze środków Unii Europejskiej w ramach działania

„Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” – mały projekt

Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013

ROK LITURGICZNY:

tyhjj

Losowe zdjęcia:







Zmarł kardynał Stanisław Nagy Sercanin

Autor: za: Profeto.pl | Data: 2013-06-05 15:06

„Do powiedzenia mam dwa słowa, w których jest zamknięte to, z czym chcę iść do nieba, ale i na ziemię dzisiaj: przepraszam i dziękuję. Jakże bardzo przepraszam i jakże dziękuję niebu. Jakże bardzo ziemię przepraszam i ziemi dziękuję".


  Dziś dobry Bóg wczesnym rankiem powołał do wieczności ks. kard. Stanisława Nagiego, sercanina. W tym roku minęłoby 10 lat od nadania mu godności kardynalskiej przez jego przyjaciela – bł. Jana Pawła II. Droga po kardynalski biret wiedzie przez wawelskie wzgórze, gdzie 13 października 2003 roku przyjmuje on święcenia biskupie z rąk kard. Franciszka Macharskiego. Tydzień później w Rzymie uczestniczy w konsystorzu, w czasie którego otrzymuje biret i pierścień kardynalski z rąk Jana Pawła II. Za swoją kardynalską dewizę przyjmuje słowa: In Te Cor Jesu speravi – „W Tobie, o Serce Jezusa, mą ufność złożyłem”.

 

 

 

 

Bez wątpienia uważany jest za jednego z najlepszych znawców nauczania papieskiego. Poznaje bowiem Karola Wojtyłę już w pierwszych latach jego kapłaństwa, a potem współpracuje z nim jako biskupem, kardynałem, a wreszcie papieżem. Dojeżdżają razem pociągiem z wykładami z Krakowa na Katolicki Uniwersytet Lubelski. Wspólnie wyjeżdżają na narty i górskie wędrówki.

 

 

Z okazji 80. rocznicy urodzin Jan Paweł II w specjalnym liście pisze: „Twoja życzliwość, mądre słowo zdradzające nie tylko naukową kompetencję, ale również wielką życiową mądrość, jak też przykład kapłańskiego zaangażowania w życie Kościoła i troski o duchowe dobro każdego człowieka, a zwłaszcza Twoja modlitwa zawsze były dla mnie oparciem i umocnieniem. Bogu dziękuję za dar Twojej obecności i towarzyszenia na drodze mojej kapłańskiej, biskupiej i papieskiej posługi”.

 

 

Bóg pozwala mu się urodzić 30 września 1921 roku w Bieruniu Starym. Mając 16 lat, wstępuje (w 1937 roku) do Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, w którym pozostanie do śmierci. W 1945 roku przyjmuje święcenia kapłańskie.

 

 

Studiuje na Uniwersytecie Jagiellońskim, następnie przechodzi stopnie kariery akademickiej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim: 1952 roku – doktorat, 1968 roku – habilitacja, 1979 roku – profesor nadzwyczajny, 1985 roku – profesor zwyczajny.

 

 

Od 1958 roku zostaje pracownikiem naukowo-dydaktyczny KUL-u, a potem długoletnim kierownikiem Katedry Eklezjologii Fundamentalnej i Sekcji Teologii Porównawczej i Ekumenicznej. Jest członkiem Międzynarodowej Komisji ds. Dialogu Ekumenicznego Katolicko-Luterańskiego oraz Komisji Episkopatu ds. Ekumenizmu, wieloletnim przewodniczącym Sekcji Profesorów Teologii Fundamentalnej przy Komisji Episkopatu Polski.

 

 

Uczestniczy jako ekspert w pracach dwóch Nadzwyczajnych Synodów Biskupów w Rzymie w 1985 i 1991 roku. W trakcie obrad II Soboru Watykańskiego blisko współpracuje z kard. K. Wojtyłą. W 1987 roku zostaje mianowany członkiem Międzynarodowej Komisji Teologicznej. Jest również przewodniczącym Rady Naukowej Instytutu Jana Pawła II przy KUL-u. Wykłada teologię fundamentalną, apologetykę i ekumenizm na Papieskiej Akademii Teologicznej, w wielu seminariach duchownych, m.in. Księży Sercanów w Stadnikach oraz na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu.

 

 

31 października 2008 roku prezydent RP Lech Kaczyński w uznaniu zasług kardynała dla nauki i kultury polskiej dekoruje go Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Rok później, 10 maja 2009 roku, otrzymuje tytuł doktora honoris causa, nadany mu przez rektora i senat Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu.

 

 

We wrześniu 2011 roku, obchodząc swoje 90 urodziny, w czasie Eucharystii odprawionej w klasztorze Księży Sercanów przy ul. Saskiej 2 w Krakowie, gdzie mieszkał, wyznaje: „Do powiedzenia mam dwa słowa, w których jest zamknięte to, z czym chcę iść do nieba, ale i na ziemię dzisiaj: przepraszam i dziękuję. Jakże bardzo przepraszam i jakże dziękuję niebu.  Jakże bardzo ziemię przepraszam i ziemi dziękuję. Są takie rachunki, które z ziemią nigdy nie da się wyrównać. Myślę tu o tych rachunkach, które stanęły między mną a tymi, którzy stanęli przy mojej chorobie. To jest nie do wypowiedzenia w pojęciu wdzięczności.  Wspólnota zakonna stanęła przy mnie zwartym szeregiem”.

 

 

Mimo swego wieku kard. Nagy cały czas jest bardzo aktywny, publikując liczne teksty w tygodniku „Niedziela” i dwumiesięczniku „Czas Serca”. Komentuje też ważne wydarzenia z życia Kościoła i Polski. Jego publikacje ukazują się m.in. w wydawnictwie „Dehon” i „Biały Kruk” w Krakowie. Wspiera duszpasterstwo prowadzone przez sercanów, także głosząc słowo do środowiska

 

 

Ksiądz kard. Nagy umiera 5 czerwca 2013 roku o godzinie 6.45 w swoim pokoju w klasztorze Domus Mater w Krakowie już przygotowany do codziennych zajęć.

Powrót do Strony Głównej
Projekt i realizacja: © 2011 by