Aktualności

Wielkanocne "Dziady"

Data publikacji: czwartek, 12-04-2012

Tradycją Poniedziałku Wielkanocnego jest nie tylko polewanie się wodą, ale także stary zwyczaj "Dziadów śmiguśnych". W naszym rejonie jest on szczególnie popularny, m.in. przez konkursy organizowane przez UG. Te święta, chociaż lekko zimowe zgromadziły w naszej parafii wielu przebierańców - "Dziadów".

Tradycją Poniedziałku Wielkanocnego jest nie tylko polewanie się wodą, ale także stary zwyczaj "Dziadów śmiguśnych". W naszym rejonie jest on szczególnie popularny, m.in. przez konkursy organizowane przez UG. Te święta, chociaż lekko zimowe zgromadziły w naszej parafii wielu przebierańców - "Dziadów".

Dziady śmigustne to zwyczaj ludowy związany ze Świętem Wielkanocy. Znany jest w Małopolsce i Wielkopolsce, szczególnie we wsiach Dobra i Wisniowa.

W nocy z Niedzieli na poniedziałek wielkanocny pojawiają się owinięte w słomę, stare ubrania, kostiumy maszkary, zwane dziadami śmigustnymi. Twarze ukryte mają za futrzanymi maskami, osmolonymi pończochami, z wycięciami na oczy i nos lub też specjalnymi maskami, które coraz częściej można kupić. Nie odzywają się, wydają tylko pomruki, jęki, "jukają". W nocy z niedzieli na poniedziałek grupy przebierańców chodzą po wsi i wykonują różne kawały gospodarzom. Dlatego na drugi dzień każdy nierozważny właściciel ma dużo sprzątania, bo np. jego wóz lub taczki są w przeciwnej stronie wsi itp. Żarty jednak są nieszkodliwe i służą raczej poprawie nastroju niż jego psuciu. ;-)

W poniedziałek dziady zbierają się wokół kościołów i witają przychodzących i przyjeżdżających, wprowadzają ich do kościoła i wskazują miejsca do parkowania. Wszystko to oczywiście z iście "dziadowską" precyzją, poświęceniem i troskliwością. Po Maszach każdy Dziad zaopatrzony w naczycie z wodą rusza na polewanie, nie tylko panien, ale także starszych.

Z tradycją tą związana jest legenda, która opowiada o tym, jak przed wiekami do wiosek przybyli jeńcy z niewoli tatarskiej. Tatarzy obcięli im języki, zmasakrowali twarze. Odziani w łachmany, otuleni słomą, szukali pomocy. Mieszkańcy przyjęli ich, a na pamiątkę tego wydarzenia jedna z wsi nazywa się Dobra.

ZAPRASZAMY DO OBEJRZENIA ZDJĘĆ Z TEGOROCZNYCH DZIADÓW

/wykonanie: Iwona Kozak/