Aktualności

Słowo na niedzielę...

Data publikacji: sobota, 25-10-2014

XXX niedziela zwykła, 26 października 2014r. Niedzielna ewangelia: Mt 22,34-40 Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę: "Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?" On mu odpowiedział: "Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy".

XXX niedziela zwykła, 26 października 2014r.

Niedzielna ewangelia: Mt 22,34-40

Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę: "Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?" On mu odpowiedział: "Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy".

KOMENTARZ DO EWANGELII: KS. MIROSŁAW MATUSZNY

SŁOWA NADAL AKTUALNE, MĄDROŚĆ TYCH, KTÓRZY ODNALEŹLI JEZUSA

Jakże wymowne są nakazy, zawarte w dzisiejszym pierwszym czytaniu. Oto lud wybrany, kiedy dotrze do ziemi obiecanej ma pamiętać, że był pielgrzymem, tułaczem i cudzoziemcem w obcym kraju i na obcej ziemi. Nie ma bowiem chyba bardziej zapadającego w pamięć doświadczenia, jak poczuć się tułaczem na obcej ziemi. Odwołanie się więc do doświadczeń z historii ludu Izraela i nakaz, aby zatroszczyć się szczególnie o cudzoziemców, ubogich, sieroty i wdowy jest tak naprawdę nakazem odpłacenia bliźnim tym, czym Bóg służył wędrującym przez pustynię Izraelitom. Opieką, choćby namiastką poczucia bezpieczeństwa, zwykłą ludzką życzliwością.

Miłość Boga i bliźniego, ostatnio tak często odmieniane przez wszystkie przypadki słowo miłosierdzie, stanowią esencję nauki Jezusa Chrystusa. Bóg, który pierwszy nas umiłował i wydał za nas Swojego Syna Jezusa Chrystusa, pragnie abyśmy i my się wzajemnie miłowali. Miłość natomiast wówczas jest najbardziej bezinteresowna, kiedy okazywana jest najbiedniejszym z biednych, tym, którzy choćby chcieli, nie mają czym nam odpłacić. Ubodzy zajmują szczególne miejsce w całej Biblii. Zarówno w Starym jak i Nowym Testamencie. Dlatego też miłość miłosierna pozostaje w chrześcijaństwie najwznioślejszą formą miłości względem bliźniego.

Nie zmienia to jednak faktu, że pierwszym przykazaniem, poprzedzającym przykazanie miłości bliźniego, jest przykazanie miłości Boga. Co więcej, Boga należy miłować nade wszystko. Nic nie może nam przesłonić Jego samego, i niczym nie możemy usprawiedliwić niewywiązania się z tego przykazania.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE

My ludzie, póki jesteśmy pielgrzymami na ziemi, zmierzającymi do Ojczyzny niebieskiej, właśnie w imię miłości bliźniego zapominamy często o miłości Boga. Bardzo szybko popadamy wówczas w pokusę, jaką szatan zwiódł Pierwszych Rodziców. Będziecie jak bogowie. Oto człowiek zaczyna wierzyć, że normy i nakazy dane nam przez Boga są niemiłosierne, albo że my sami możemy być bardziej miłosierni od Boga. Wówczas zaczynamy zmieniać naukę Jezusa Chrystusa, łudząc się, że jesteśmy w stanie bardziej pokochać człowieka, którego mamy obok siebie, niż kocha nas wszystkich Bóg.

PROPOZYCJA DLA ODWAŻNYCH

Czy stać nas na to, aby pamiętać, że Boga miłujemy nade wszystko, zaś bliźniego jak siebie samego?